Ο σύζυγός της αγωνιζόταν για το μεροκάματο στη Ζάκυνθο, αλλά η «ζωηρή» γυναίκα θεώρησε την ευκαιρία κατάλληλη για να επιδοθεί σε ομαδικό παιχνίδι στην Πάτρα όπου κατοικεί!
Μόνο που οι στιγμές απόλαυσης με τέσσερις νεαρούς (!) εξελίχθηκαν σε εφιάλτη, καθώς ο σύζυγος επέστρεψε απροειδοποίητα, τους έπιασε στα πράσα και έγινε το έλα να δεις!
Η 38χρονη Αλβανίδα είχε φροντίσει όχι μόνο να μη βαρεθεί, αλλά και να περάσει καλά τους μήνες που θα έλειπε ο 40χρονος άντρας της για δουλειές.
Ετσι, άρχισε να βάζει μέσα στο σπίτι τους, στην περιοχή των ΤΕΙ, νεαρούς ομοεθνείς της οργανώνοντας «ροζ» πάρτι. Η δραστηριότητά της δεν πέρασε απαρατήρητη από τους γείτονες, οι οποίοι έβλεπαν (και άκουγαν) έκπληκτοι τα όσα διαδραματίζονταν στο σπίτι που είχε μετατραπεί σε άντρο ακολασίας.
Ομως, σύμφωνα με το dete.gr, οι νύχτες της 38χρονης έμελλε να έχουν άδοξο τέλος, αφού κάποιος από τους γείτονες, που είχε αναπτύξει φιλική σχέση με τον σύζυγό της, αποφάσισε να τον ενημερώσει για το τι περίεργο γίνεται πίσω από την πλάτη του.
Ετσι ο 40χρονος, ενώ επρόκειτο να μείνει στο νησί προς το τέλος του καλοκαιριού, επέστρεψε άρον άρον, σύμφωνα με το dete.gr, με σκοπό να αιφνιδιάσει τη γυναίκα του.
Η ψυχρολουσία που υπέστη όταν την είδε στο κρεβάτι όχι με έναν ή δυο, αλλά με τέσσερις άνδρες, ήταν μεγάλη. Εξαλλος, ο αρκετά γεροδεμένος Αλβανός άρχισε να ξυλοκοπά όποιον έβρισκε μπροστά του!
Τα ζωηρά παλικάρια έφυγαν όπως όπως από το σπίτι, ενώ -κατά τις ίδιες πληροφορίες- ο απατημένος σύζυγος επέστρεψε στη Ζάκυνθο, αφού προηγουμένως πέταξε όλα τα πράγματα της γυναίκας του στον δρόμο!
Φυσικά, αυτές οι σχέσεις δεν υπονομεύουν έναν ήδη κλονισμένο γάμο, αλλά μπορούν κάλλιστα να αποτελούν σύμπτωμά του. Οι θεραπευτές που κάνουν συμβουλευτική ζευγαριών και οι δικηγόροι που αναλαμβάνουν διαζύγια αναφέρουν πως η πλειοψηφία των πελατών τους παραδέχεται πως είχαν σχέσεις πριν ή κατά τη διάρ- κεια διάλυσης της σχέσης τους.
Γιατί άραγε μια εξωσυζυγική σχέση ασκεί μια τόσο τραυματική επίδραση στον/στην απατημένο/η σύζυγο, ιδιαίτερα όταν το γεγονός περιγράφεται από τον/την άπιστο/η σύντροφο ως ασήμαντο;
Η απάντηση βρίσκεται στο συμβολικό μήνυμα της σχέσης. Πουθενά αλλού η σκέψη του όλα-ή-τίποτα δε γίνεται πιο έντονη απ’ ό,τι σε θέματα που έχουν σχέση με τη συζυγική πίστη: ένας σύζυγος εί- ναι είτε πιστός είτε άπιστος. Δεν υπάρχει τίποτα ενδιάμεσα. Μια και μόνο σχέση αρκεί για να χαρακτηριστεί ως άπιστος ή άπιστη, όπως κάποιος που έχει κλέψει μια μόνο φορά στη ζωή του και στιγματίζεται ως κλέφτης ή κάποιος που έχει πει μια φορά ψέματα και θεωρείται παντοτινά ως ψεύτης.
Ακριβώς όπως ο δεσμός του γάμου αντιπροσωπεύει την αγάπη, αποκτούμε ένα αίσθημα του συμβολικού μηνύματος μιας εξω συζυγικής σχέσης από την περιγραφή που δίνει ο/η απατημένος/η σύζυγος: προδοσία, απιστία, απάτη.
Ακόμη κι αυτές οι λέξεις δεν εκφράζουν απόλυτα την απελπισία που νιώθουν κάποιοι πληγωμένοι σύζυγοι - αισθάνονται σαν ολόκληρο το νήμα της ζωής τους να κόπηκε ανεπανόρθωτα.
Εκτός απ’ αυτό το αίσθημα απελπισίας, αμφιβολίες για το πόσο άξιοι, επιθυμητοί ή επαρκείς είναι αρχίζουν να τους κατατρύχουν:
“Όπως φαίνεται, απέτυχα κατά κάποιον τρόπο... Φαντάζομαι πως κανείς δε με θέλει” μου είπε με δάκρυα μια απατημένη σύζυγος. Επιπλέον, συχνά νιώθουν να πληγώνεται βαθιά η αξιοπρέπειά τους ή να χάνουν από την κατοχή τους ένα πραγματικό τους απόκτημα.Χωρίς να παραβλέψει ή να δεχτεί την απιστία ο/η απατημένος/η σύζυγος, μπορεί να προσπαθήσει να δει πιο αποστασιοποι- ημένα αυτό το γεγονός.
Η σκέψη του όλα-ή-τίποτα κάνει τον/την “προδομένο/η” σύζυγο πιο επιρρεπή στο να θεωρήσει την κατάσταση ως μια πολύ μεγαλύτερη απειλή για το γάμο απ’ ό,τι πραγματικά είναι. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες που ο/η σύζυγος είχε διάφορες περιπέτειες της μιας βραδιάς.
Φυσικά, η αναγνώριση ότι η απειλή δεν είναι φανταστική είναι ιδιαίτερα σημαντική: μια μεμονωμένη εξωσυζυγική σχέση μπορεί να αναπτυχθεί σε κάτι πολύ πιο μόνιμο και να δημιουργήσει μια σοβαρή απειλή στο γάμο.
Ωστόσο, ο/η προδομένος/η σύζυγος μπορεί να αντιδράσει σε οποιαδήποτε τέτοια κατάσταση σαν να είναι πράγματι μια τεράστια απειλή.
Mια αληθινή ιστορία.
Πολλά ζευγάρια καταφεύγουν στη συμβουλευτική αφού αποκαλυφθεί η απιστία. Όταν μια τέτοια συμπεριφορά αποτελεί σύμπτωμα κλονισμού του γάμου, ο θεραπευτής συχνά μπορεί να βοηθήσει τους συζύγους να λύσουν τα προβλήματά τους και συνεπώς να μειώσουν την πιθανότητα επανεμφάνισης αυτής της κατάστασης.
Για παράδειγμα, ο Νταν ήταν ένας πολυάσχολος έμπορος που περνούσε τις περισσότερες ώρες του στη δουλειά. Συνήθως έφευγε από το σπίτι στις 6:00 το πρωί και δε γύριζε ποτέ πριν τις 8:00 ή τις 9:00 το βράδυ. Η σύζυγός του η Μπάρμπαρα δούλευε λιγότε- ρες ώρες και ήταν ιδιαίτερα δυσαρεστημένη με το πρόγραμμα του Νταν, που τους στερούσε από το χρόνο που έπρεπε να περνούν μαζί. Οι σεξουαλικές επαφές τους μειώθηκαν σημαντικά, κάνοντάς τη να νιώθει κενό και πλήξη και να ποθεί την ικανοποίηση.
Η Μπάρμπαρα συμμετείχε σε πολλές οργανώσεις. Με τον καιρό, γνώρισε ένα άλλο μέλος μιας οργάνωσης που είχε πρόσφατα χωρίσει από τη σύζυγό του. Καθώς αναπτυσσόταν η σχέση τους, ο νέος της φίλος άρχισε να της κάνει σεξουαλικές προτάσεις. Στο σημείο αυτό, οι βαθύτερες ανάγκες της Μπάρμπαρα για τρυφερό- τητα και επαφή, τις οποίες δεν εκπλήρωνε ο Νταν, βγήκαν στο προσκήνιο. Επιπλέον, η Μπάρμπαρα ήταν ένα υπάκουο άτομο που χαρακτηριζόταν από μια υπερβολική ανάγκη να ικανοποιεί τους άλλους ανθρώπους. Αυτοί οι παράγοντες υπερίσχυσαν της ηθικής της: προχώρησε σε μια μόνο σεξουαλική επαφή με το φίλο της, μετά την οποία ένιωσε πολύ ένοχη.
Ο Νταν άρχισε να υποψιάζεται πως η Μπάρμπαρα είχε κάτι παραπάνω από μια πλατωνική σχέση μ’ αυτό τον άλλο άντρα. Τη ρώτησε, και κείνη ένιωσε τόσο ένοχη, που ξέσπασε σε δάκρυα και του είπε ακριβώς τι είχε συμβεί. Ο Νταν ένιωσε ολότελα απογοητευμένος και της είπε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει σ’ ένα γάμο από τη στιγμή που δεν μπορούσε πια να εμπιστευτεί τη σύζυγό του. Ωστόσο, αφού η οργή και η απελπισία του υποχώρησαν κάπως, αποφάσισαν να καταφύγουν σε συμβουλευτική γάμου.
Όταν ήρθαν σ’ επαφή μαζί μου, ήταν ξεκάθαρο πως μια ουσιαστική αλλαγή στις προτεραιότητες και στα σχέδιά τους ήταν αναγκαία προκειμένου να απαλύνουν κάπως το πλήγμα που είχε επέλθει στη σχέση τους. Ο Νταν συμφώνησε να μειώσει τις ώρες που περνούσε στη δουλειά του. Η Μπάρμπαρα, στο μεταξύ, εν- θαρρύνθηκε να βρει άλλες πηγές ικανοποίησης. Άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα σ’ ένα τοπικό κολέγιο - κάτι που ήθελε να κάνει εδώ και πολύ καιρό.
Η αντίδραση του Νταν ήταν χαρακτηριστική των απατημένων εκείνων συζύγων που αλλάζουν αυτόματα οπτική γωνιά ώστε να κάνουν τον/την άπιστο/η σύζυγό τους να φαίνεται κακός/ή (βλ. Κεφάλαιο 8). Η κάθε πράξη του “προδότη” συντρόφου εξετάζεται τώρα κάτω απ’ αυτό το νέο πρίσμα. Ξαφνικά, χαρακτηριστικά τα οποία προηγουμένως ήταν άξια θαυμασμού τώρα γίνονται αντιληπτά ως αρνητικά, επιφανειακά ή απατηλά.
Ένα από τα πρώτα διορθωτικά βήματα είναι η προσπάθεια αναπλαισίωσης της οπτικής γωνιάς του/της απατημένου/ης συζύ- γου. Η απιστία είναι πράγματι μια ασυγχώρητη αμαρτία; Στην αρ- χή τουλάχιστον, έτσι φαινόταν στον Νταν. Όταν όμως προσπάθη- σε να τη δει διαφορετικά, έπρεπε να παραδεχτεί πως δεν ήταν κάτι τόσο τρομερό όσο του είχε φανεί αρχικά.
Συνειδητοποίησε πως κά- ποιοι παντρεμένοι φίλοι του είχαν διάφορες τέτοιες τυχαίες σχέ- σεις τις οποίες ο ίδιος δεν αποδοκίμαζε - εφόσον δεν αποκαλύ- πτονταν. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις είχε μπει και ο ίδιος στον πειρασμό να κάνει μια τέτοια σχέση, αν και τελικά δεν το επέτρεψαν οι συνθήκες. Παραδέχτηκε μάλιστα πως κάποτε, χαριτολο- γώντας, είχε πει στην Μπάρμπαρα πως είχε μια άλλη σχέση - σαν έναν τρόπο να εξασφαλίσει μια “προκαταβολική συγκατάθεση” από κείνη σε περίπτωση που προέκυπτε κάτι τέτοιο στο μέλλον. Δεν είχε όμως ποτέ υποψιαστεί πως αντή η συζήτηση μπορεί να άνοιγε σ’ εκείνη την πόρτα για μια τέτοια σχέση.*
Στην πραγματικότητα, αυτού του είδους οι συζητήσεις είναι συχνές ανάμεσα στους συζύγους. Οι Blumstein και Schwartz παρατηρούν από διάφορα ιστορικά πως οι σύντροφοι συχνά ερμηνεύουν αυτές τις συζητήσεις τελείως διαφορετικά· οι άντρες συμπεραίνουν πως έχουν πάρει συγκατάθεση από τις συζύγους τους, ενώ οι γυναίκες πιστεύουν πως έχουν κάνει γνωστή την αντίθεσή τους για μια εξωσυζυγική σχέση του συζύγου τους.
Ο Νταν συνειδητοποίησε πως, αν ο ίδιος είχε μια άλλη σχέση, δε θα ένιωθε πως ήταν πράγματι άπιστος ή υποκριτής. Συνεπώς, λογικά δεν είχε δικαίωμα ν’ αποδώσει αυτούς τους χαρακτηρισμούς στην Μπάρμπαρα. Αυτή η αναγνώριση τον βοήθησε να θεωρήσει το γεγονός λιγότερο φοβερό: οι πράξεις της Μπάρμπαρα δεν ήταν τόσο “φριχτές”. Αν και πίστευε πως η Μπάρμπαρα τον είχε διαψεύσει σοβαρά -είχε προδώσει την εμπιστοσύνη του-, παραδέχτηκε πως η συμπεριφορά της εκείνη ήταν δικαιολογημένη, καθώς ο γάμος τους περνούσε πράγματι μια κρίση. Όταν κατάλαβε την αιτία της πράξης της Μπάρμπαρα, ο Νταν ανακουφίστηκε κάπως - δε σήμαινε απαραίτητα πως δεν τον αγαπούσε.
Αυτό που επίσης είναι σημαντικό είναι η “αποκαταστροφοποίηση” του γεγονότος. Ο Νταν είχε πει: “Δε θα μπορέσω ποτέ να την εμπιστευτώ ξανά”. Πίστευε πως από τη στιγμή που εκείνη είχε ξεπε- ράσει τα όρια της πίστης και της αφοσίωσης μπορούσε να το ξανακάνει. Ευτυχώς, όμως, μπόρεσε να δει τα πράγματα πιο λογικά: αν εκείνη είχε την ειλικρινή πρόθεση ν’ αφοσιωθεί στη βελτίωση της σχέσης, δε θα είχε λόγο να ψάχνει έξω από το γάμο για ικανοποίηση.
Καθώς ο Νταν άρχισε ν’ αναθεωρεί την αρνητική αντίληψή του για την Μπάρμπαρα, σταμάτησε να τη θεωρεί ανεύθυνη, αναξιόπιστη και εγωίστρια, ενώ αντιθέτως άρχισε να την αντιμετωπίζει ως ένα άτομο που είχε κάνει ένα λάθος και το είχε μετανιώσει αληθινά. Αποφάσισε πως μπορούσε να συνεχίσει να ζει μαζί της - αν και δε θα ξεχνούσε ποτέ το ολίσθημά της. Πριν όμως φτάσει σ’ αυτό το σημείο, έπρεπε ν’ ανακαλύψει τα βαθύτερα μηνύματα της απιστίας της και να ξεπεράσει την ανάγκη του για εκδίκηση. Καθώς εξέτασε προσεκτικά το συμβολικό νόημα, συνειδητοποίησε πως η σχέση της τον έκανε να νιώθει ανήμπορος, σαν να βρισκόταν τελείως εκτός ελέγχου, και πως, αν εκείνη αποφάσιζε να κάνει κάτι, αυτός δεν ασκούσε καμιά επίδραση στις πράξεις της. Η απεγνωσμένη αντίδραση του Νταν δεν είναι τόσο υπερβολική όσο πιθανώς φαίνεται. Οι παντρεμένοι άνθρωποι πρέπει να έχουν την αίσθηση όχι μόνο ότι ο/η σύντροφός τους δε θα ξεπεράσει ορισμένα όρια αλλά ότι έχουν στα χέρια τους κάποιον έλεγχο- ότι μπορούν να επηρεάσουν το/τη σύζυγό τους να μην κάνει κάτι που θα τους πληγώσει. Η βασική εμπιστοσύνη που περιγράφεται στο Κεφάλαιο 11 δίνει σ’ ένα σύζυγο την ασφάλεια ότι η σχέση έχει πρωταρχική σημασία και δε θα θυσιαστεί για ένα καπρίτσιο ή μια επιπόλαιη παρόρμησ
