Δείτε πως ένα λαστιχένιο φίδι μπορεί να γίνει το τέλειο εργαλείο για μια φάρσα.
Ας αναλύσουμε λίγο πιο ψύχραιμα την πολύ κοινή αντίδραση μόλις κάποιος «συναφέρει» τα φίδια.
Κατ' αρχάς, στηρίζεται αυτή η αντίδραση σε φόβο ή φοβία; Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο φόβος είναι το συναίσθημα που πηγάζει από την προσδοκία του κινδύνου. Είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό συναίσθημα που μας βοηθά να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Φοβία, αντίθετα, είναι το συναίσθημα του φόβου μπροστά σε κάτι που δεν είναι πραγματικά επικίνδυνο, αλλά που εμείς αυθαίρετα εκλαμβάνουμε ως επικίνδυνο. Παράδειγμα φοβίας είναι η αντίδραση της νονά μου μόλις δει μια ακρίδα από το «μίλι»...
Σύμφωνα με μια μελέτη, η πιθανότητα να πεθάνει κάποιος σε αυτοκινητικό ατύχημα στην Αγγλία είναι 8 φορές μεγαλύτερη από το να πεθάνει ένας Ινδός από δάγκωμα φιδιού στην Ινδία. Τα ποσοστά θανάτου από δάγκωμα φιδιού είναι εξαιρετικά χαμηλά σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ο θάνατος από δηλητηριάσεις γενικά, αναλογεί στο 0.61% των αιτιών θανάτου ανά το παγκόσμιο. Στην Ευρώπη έχουμε περίπου 30 θανάτους κάθε χρόνο από δάγκωμα φιδιού. Αν το συγκρίνουμε με τους θανάτους από δυστυχήματα, δολοφονίες, καρδιακά κ.λπ., τότε μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο αμελητέα αιτία είναι.
Και τι μας λένε αυτά τα ποσοστά; Ότι αύριο το πρωί ξυπνούμε, βάζουμε τα flip-flops και τρέχουμε μες στα χωράφια; Ασφαλώς και όχι! Απλώς σε πρώτη φάση, ας μετατρέψουμε τη φοβία σε φόβο και ας προφυλαχθούμε ανάλογα σε κάθε μας εξόρμηση στη φύση.
Απλά πράγματα όμως, αυτονόητα. Σαν γενικό κανόνα κρατάμε το ότι ποτέ δεν περπατούμε στη φύση μόνοι μας. Μπορεί να σπάσουμε κανένα πόδι, να «ππέσουμε» που κανένα γκρεμό, να πέσει κανένας πεύκος πάνω μας κ.ά. Επίσης φορούμε χοντρά κλειστά παπούτσια, δεν περπατούμε μέσα σε ψηλά χόρτα (μπορεί να πέσουμε και σε κανένα «λάκκο»), βλέπουμε και πού πατούμε μέσα-μέσα, δεν «μπίουμε» το χέρι μας όπου δεν βλέπουμε κ.λπ., κ.λπ. Και σίγουρα αν δούμε ένα φίδι, δεν το παίζουμε νταήδες. Να είσαι σίγουρος ότι το φίδι σε έχει εντοπίσει πολύ πριν το δεις εσύ, είναι πανικοβλημένο και θα προσπαθήσει να σε αποφύγει με κάθε δυνατό τρόπο. Αν το στριμώξεις, ή το ενοχλήσεις, η τελευταία του άμυνα είναι να σε δαγκώσει για να το αφήσεις ήσυχο.
Στην Κύπρο έχουμε συνολικά 8 είδη φιδιών από τα οποία μόνο το ένα (η φίνα ή αλλιώς κουφή ή αλλιώς οχιά ή αλλιώς κοντούρα) είναι επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Μπορείς πολύ εύκολα να την ξεχωρίσεις από το έντονα τριγωνικό κεφάλι, το κοντόχοντρο σώμα και την ουρά που κόβει απότομα, σε αντίθεση με τις ουρές των υπολοίπων φιδιών που σβήνουν σιγά-σιγά. Αλλά αν δεις ένα φίδι, απλώς άσ' το να φύγει, άσε το να κάνει τη δουλειά του και εσύ τη δική σου.
Στην ακραία περίπτωση που η πίεση στην καμπίνα του αεροσκάφους πέσει... εεε συγγνώμη, στην περίπτωση που φας δάγκωμα, τι κάνεις; Μη γράψεις διαθήκη, μην πάρεις το κινητό και να αποχαιρετάς κόσμο. Απλώς πήγαινε κατευθείαν στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Οι αποστάσεις στην Κύπρο είναι πολύ μικρές και υπάρχει μπόλικος χρόνος για να πάμε έγκαιρα στο νοσοκομείο. Ποτέ μα ποτέ μη σκίσεις το δέρμα και να ρουφάς (θα φέρεις το δηλητήριο στο στόμα και εκεί έστω και η πιο μικρή πληγή θα το βάλει πάλι στην κυκλοφορία). Μείνε ψύχραιμος/η, αν θες δέσε το χαλαρά και όχι σφιχτά λίγο πιο πάνω από το σημείο δαγκώματος και ενημέρωσε το νοσοκομείο στο οποίο κατευθύνεσαι ότι τους έρχεσαι!
Και μην ξεχνάς: ό,τι υπάρχει στη φύση, εξυπηρετεί το σκοπό του και πρέπει να παραμείνει εκεί ως έχει. Η επιβίωσή μας είναι άμεσα συνδεδεμένη με το φυσικό περιβάλλον και αν δεν το σεβαστούμε, βασικά δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας. -
