Όλοι το κάναμε όταν ήμασταν παιδιά. Μας άρεσε να σκάβουμε ελπίζοντας ότι θα ανακαλύψουμε
κάποιον σπάνιο θησαυρό. Συνήθως βρίσκαμε κάποιο παλιό ΠΑΙΧΝΙΔΙ που ξεχάστηκε στην αυλή μας και άλλοτε παλιά νομίσματα. Δραχμές κυρίως.
Γενικά ήταν δύσκολο να βρούμε κάτι σπάνιο. Αλλά δεν ίσχυσε το ίδιο και για μία ομάδα αγοριών από την Καλιφόρνια.
Καθώς έσκαβαν στην αυλή τους βρήκαν κάτι απίστευτο. Το 1978 ανακάλυψαν παίζοντας και σκάβοντας, μια θαμμένη Ferrari!!
Μια ομάδα ερευνητών συνέχισε την ανασκαφή και ναι, αποκάλυψε το σπάνιο αυτοκίνητο. Μετά την εκταφή του ιταλικού σπορ αυτοκινήτου ήταν φανερό ότι κάποιος σχεδίαζε την επανεμφάνιση του μετά από καιρό στους δρόμους.
Τα παράθυρα του αυτοκινήτου δεν ήταν εντελώς κλειστά προκαλώντας μερικές εσωτερικές βλάβες. Μετά από έρευνες που πραγματοποιήθηκαν για να ανακαλύψουν τον κάτοχο του αυτοκινήτου ανακάλυψαν ότι το αυτοκίνητο είχε κλαπεί.
Στην συνέχεια το θαμμένο Ferrari δημοπρατήθηκε και αγοράστηκε από έναν μηχανικό από την Καλιφόρνια. Η τιμή του υπολογίζετε σε 5.000 με 9.000 δολάρια.Έχει αποκαταστήσει πλήρως τις βλάβες του αυτοκινήτου και το κυκλοφορεί χωρίς κανένα πρόβλημα.Το 1940 η Άλφα κρατικοποιήθηκε από την φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι για να συμβάλει στην πολεμική προσπάθεια των δυνάμεων του Άξονος. Αυτό άφησε ανεπηρέαστη την μικρή εταιρεία του Έντσο Φερράρι, αλλά επειδή η Άλφα δεν συμμετείχε πλέον σε αγώνες και το συμβόλαιό της την δέσμευε σε αποχή από αυτούς, η εταιρεία βρέθηκε πρακτικά χωρίς αντικείμενο εργασιών. Μετονομάσθηκε, έτσι, σε AACF (Auto Avio Costruzioni Ferrari) και κατασκεύαζε ειδικά εργαλεία μηχανολογικών κατασκευών και ανταλλακτικά αεροσκαφών. Ο "Κομμεντατόρε" (όπως ήταν το παρατσούκλι του Έντσο) δεν έμεινε, ωστόσο, αδρανής: Κατασκεύασε το πρώτο αμιγώς δικό του αυτοκίνητο (Tipo 815), το οποίο έμεινε χωρίς χρήση σε αγώνες (αν και συμμετείχε στον αγώνα "Mille Miglia" του 1940). Το 1943 ο Φερράρι αποφάσισε να μεταφέρει την εταιρεία στο Μαρανέλλο, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Το μικρό εργοστάσιο δεν γλίτωσε από τους βομβαρδισμούς του πολέμου: Καταστράφηκε το 1944 και ανοικοδομήθηκε το 1946.
